Sara Ilia

Swój dyplom zrealizowałam w pracowni projektowania książki pod opieką prof. Macieja Buszewicza. Moja praca to książka zatytułowana „[bez tytułu]” będąca swoistą wariacją na temat słownika. Zawiera 100 zebranych przeze mnie, subiektywnych definicji wybranych uczuć i emocji, napisanych przez 100 różnych, mniej lub bardziej, a czasem w ogóle nieznanych mi osób. Przyporządkowywanie haseł do osób odbywało się za pomocą losowania. Zależało mi na tym, aby definicje te były osobiste, naturalne i prawdziwe. Starałam się możliwie jak najmniej ingerować w tekst, aby zachować intymność i indywidualny charakter każdej wypowiedzi. Kolejność w jakiej występują nie jest przypadkowa; znalazłam swój własny system porządkowania. Momentami emocje narastają by po chwili znów opaść lub brutalnie zmienić kierunek. Definiowanie czegoś w zasadzie niedefiniowalnego nastręcza kłopotów, ale podjęcie takiej próby może być cennym doświadczeniem. Pozwala lepiej zrozumieć odczuwane emocje, odnaleźć ich przyczynę i wreszcie pozwolić sobie na świadome przeżywanie ich, a nie ciągłe zaprzeczanie i spychanie na bok.

Definicje tworzą pewną historię; występują po parę w ciągu, który następnie komentuję serią ilustracji. Nie są one jednak dosłownym odzwierciedleniem treści, a równoległą opowieścią o człowieku, jego potrzebach, pragnieniach i uczuciach oraz o ciągłym przenikaniu się ich. O relacjach z innymi i samym sobą. Są moimi przemyśleniami o zaspokajaniu naturalnych potrzeb emocjonalnych każdego z nas, o potrzebie odczuwania poczucia bezpieczeństwa i efektach jego braku. O odrzuceniu, o stracie, o byciu wykluczonym, przezroczystym, o walce, o próbach mierzenia się z otaczającą rzeczywistością, ale także ze sobą samym, o akceptacji, o pragnieniu spokoju i potrzebie opieki, o zawieszeniu w przestrzeni i pragnieniu zejścia na stały grunt, o potrzebie odczuwania stałego gruntu, bycia zaopiekowanym i o walce z rodzącą się w nas pustką.